این کتاب از تعقیب جنایت‌کاران فراری حزب نازی پس از پایان جنگ جهانی دوم روایت می‌کند. نویسنده در این اثر، سعی دارد که از زبان قهرمان داستان خود، به جامعه یادآوری کند که احتمال پیدایش دوباره‌ی نازیسم و هیتلری دیگر وجود دارد، بنابراین باید با زنده نگه داشتن آن خاطرات برای نسل‌های جدیدی که جنگ جهانی دوم را به چشم ندیده‌اند، کاری کرد که جوانان، تحت تاثیر شعارهای نئونازی‌ها قرار نگیرند و زمینه‌ی جنگ خانمان‌سوز دیگری در جهان به وجود نیاید. تعقیب جنایتکاران فراری حزب نازی پس از پایان جنگ جهانی دوم، تم اصلی داستان‌های زیادی را تشکیل داده است، اما آنچه نوشته لوین را از سایر آثاری که در این زمینه نوشته شده است متمایز می کند، نتیجه گیری تکان دهنده آن است که به زیبایی نشان می‌دهد ماهیت جنایتکاران اعم از نازی و صهیونیست یکسان است و در موقعیت‌های مشابه، واکنش‌های مشابه از خود نشان می‌دهند. مضمون اصلی رمان، همان دورن مایه همیشگی آثار لوین، چیرگی شر بر خیر است؛ شری که با موقعیت گُنگ و دوپهلوی پایان رمان بر عالم‌گیر شدن آن تأکید می‌شود. پسران برزیلی مثل بچه رُزمری جزو آن دسته از آثار لوین است که در آن عوامل و عناصر شر در قالب یک تشکل تجلی می‌یابند. نئو نازی هایِ بچه های برزیلی همان کارکرد جمع شیطان پرستانِ"بچه رُزمری را دارند.