نویسنده : جرمی هلمز ترجمه : مهیار علینقی خودشناسی از اهداف کلیدی روان درمانی است و دوستی با خود، پیش شرط دوست داشتن دیگران، اما خودشیفتگی خود محوری و اشتغال مفرط با خود وضعیتی است که لاجرم بی نصیبی از صمیمیت و ارتباط حقیقی را در پی دارد و فرد را به زندانی درونی محکوم می سازد. جرمی هلمز در کتاب خودشیفتگی نمودهای مختلف خودشیفتگی را از عالم ادبیات تا کار روزمره بالینی به تصویر می کشد و می کوشد تا با بررسی خودشیفتگی در گستره ای از افسانه های اوید تا آراء فروید، کلاین، رزنفلد، کرنبرگ و کوات، روایت جامعی از چیستی و علائم خودشیفتگی به دست دهد، به علاوه، دیدگاه انسجامی و تحولی ویژه هلمز به خودشیفتگی حائز نکات بسیاری است که خواننده را به تشخیص مراحل مختلف در سیر تحول خودشیفتگی قادر می سازد و الگویی طرح می کنند. که برای کار بالینی با این پدیده، در هریک از مراحل تحولی خاص آن، کارایی دارد. کتاب خودشیفتگی، پس از بررسی افتراقی نمودهای سالم و بیماری خودشیفتگی با بحثی درباره رویکردهای مختلف درمان خودشیفتگی و طرح بعضی نکات اساسی در کار با خودشیفتگی به پایان می رسد.