کتاب حاضر مجموعه ای است از سه مقاله به نام های “نگاهی به اندیشه های نگری”، “مبارزه ی طبقاتی در زمانه ی امپراتوری” و “خودبه خودی بودن؛ استراتژی و تاکتیک” که به نقد ساختاری رویکرد سیاسی نظریه پرداز مارکسیست، آنتونیو نگری، ایده های «امپراتوری» و «انبوه خلق» و جنبش های سیاسی- اجتماعی مرتبط با این اندیشه می پردازند و انگیزه ی کنش باوری، صورت بندی جنبش خودبه خودی و اندیشه ی نگری نسبت با شیوه های مبارزه با نظم سرمایه داری و شیوه ی خلق مفاهیم بدیل را مورد مطالعه و بررسی قرار می دهند. گزیده ای از کتاب : ادعای اصلی هارت و نگری این است که نوعی نظم جهانی نمودار شده که آن را امپراتوری می خوانند، نظمی که با اشکال پیشین حکومت امپراتوری خوانایی ندارد. این نظم سرزمینی زدایی شده است و مکان معینی ندارد، اما در همه جا هست. امپراتوری، همانند اشکال پیشین سلطه ی حکومت طبقاتی، اساسا پاسخی است به آرزوی دمکراتیک ستمدیدگان، یا همان انبوه خلق. امپراتوری بر خلاف نیاکان خود به راستی جهانی (انترناسیونال) است و هیچ مکانی بیرون از سلطه ی آن وجود ندارد. بخش اعظم کتاب مفصل هارت و نگری به توصیف و توضیح تبارشناسی امپراتوری اختصاص یافته است. آن ها پروژه ی خود را بر شانه های نه فقط مارکس و انگلس، بلکه لنین نیز استوار ساخته اند.