شخصیت اول کتاب «از غم بال در آوردن» در سراسر داستان از مادرش سخن می‌گوید؛ مادری که در سال 1974 میلادی به زندگی خود پایان داد و حالا پسرش با مرور خاطراتش می‌کوشد هر آنچه را از مادرش به یاد دارد ثبت کند. چارچوب روایی داستان را ماجرای خودکشی یک پیرزن و واکنش پسرش به این موضوع شکل می‌دهد اما در داستان این مادر به نماد سرزمین و میهن تبدیل می‌شود و نشانه‌ای است از آلمان فروپاشیده. در سیر روایت با سه نسل روبه‌رو می‌شویم و طی آن تاریخ آلمان روایت می‌شود. در واقع آنجا که مادر به فروپاشی عصبی دچار می‌شود و به زندگی خود پایان می‌دهد می‌توان فروپاشی آلمان را حس کرد. از سوی دیگر می‌بینیم که گرچه نویسنده در این داستان زندگی مادری را بر اساس دانسته‌های پسر وی روایت می‌کند اما هانتکه تمام تلاش خود را به کار بسته تا کتاب، مشابه اثری در قالب یک زندگینامه نوشته نشود. ازتوضیحات مترجم در بخشی از این کتاب آمده: «حالا همدردی می‌توانست بدترین چیزی باشد که در کلامی یا نگاهی ابراز می‌شد. همدردها را یا پس می‌زدم یا دور می‌زدم. آخر نیاز داشتم حس کنم آن‌چه از سر می‌گذرانم فهم‌ناپذیر و ارتباط ناپذیر است. از این رو فقط وحشت معنی‌دار و اقعی به نظر می‌رسید. کسی اگر با من حرف می‌زد دلتنگی‌ام عود می‌کرد، همه چیز دوباره غیرواقعی می‌شد...» «ترس دروازه‌بان از ضربه پنالتی»، «داستان کودکان»، «بر فراز دهکده‌ها»، «پیمودن دریاچه کنستانس»، «نامه کوتاه» و «زن چپ‌دست» برخی آثار این نویسنده اتریشی هستند که با نگارش آثاری واقع‌گرایانه در ادبیات آلمان، به شخصیتی مطرح تبدیل شد.