نویسنده : فئودور میخائیلوویچ داستایوفسکی ترجمه : منیره کفتری دانشجوی جوان و فقیری به نام راسگولنیگوف که برای به دست آوردن مقداری پول، اشیاء قیمتی خود را پیش پیرزنی رباخوار گرو می گذارد، به ناگاه براثر افکار و اصولی که خود نیز با آن ها آشنایی ندارد، پیرزن و خواهرش را به قتل می رساند و جواهرات و اموال آن ها را سرقت می کند، اما به خاطر گرفتاری در دام عذاب وجدان و کسالت از خرج کردن آن ها دست می کشد و با مکافات حاصل از جنایتش روبه رو می شود. در میان این تاریکی و جنون، دل بستن به دختری تن فروش، نور امید را به زندگی اش می تاباند. گزیده ای از کتاب : دیدم، دیدم. من با چشمان خودم دیدم. با این که قسم خوردن خلاف اصول و عقاید من است و هیچ گاه قسم نمی خورم، اما حاضرم امروز قسم بخورم، دیدم که شما این پول را در خفا بدون آن که سونیا متوجه شود در جیب او گذاشتید. فقط از روی حماقت تصور کردم که شما آدم خوش طینتی هستید و این امر را از راه سخاوت انجام دادید و می خواهید به او کمکی کرده باشید. هنگامی که در آستانه در از او خداحافظی می کردید، دست راست خود را به او داده بودید کاغذی را که در دست چپ نگه داشته بودید آهسته در جیبش قرار دادید. به گونه ای که آن دختر بیچاره متوجه هیچ چیز نشد.