نویسنده : ویکتور هوگو ترجمه : رامتین شهبازی نمایشنامه‌ی ارنانی یا هرنانی یکی از بحث‌انگیزترین نمایشنامه‌های تاریخ ادبیات نمایشی محسوب می‌شود. نمایشنامه‌ای که در نخستین شب اجرا مجادلات بسیاری را میان علاقه‌مندان تئاتر برانگیخت. هوگو در این نمایشنامه آن‌چه به‌عنوان تئوری نظری درباره‌ی مکتب رمانتیسیسم را در ذهن داشت، به صورت عملی پیاده کرد و متن، مقدمه‌ی این نمایشنامه و مقدمه‌ی نمایشنامه‌ی کرامول از مهم‌ترین آثار ادبیات نمایشی دوره‌ی رمانتیک به‌شمار می‌آیند. ارنانی سال 1830 میلادی نوشته شد و هوگو در آن بخشی از تاریخ سیاسی کشور اسپانیا در اوایل قرن شانزده میلادی یعنی سال 1519 را مرور میکند. هوگو در این نمایشنامه اگرچه کشور اسپانیا را به‌عنوان بستر رخداد داستان‌های خود برمی‌گزیند، اما میکوشد تصاویری از جامعه‌ی فرانسه‌ی دوران خود، یعنی سرخوردگی‌های انقلاب کبیر فرانسه را در اثرش جای دهد. دوناسول: عشق من! ارنانی: نه من باید برایت تنفرانگیز باشم. شنیدی به من گفت عاشقت هستم... هان! ای قلب شکاک من با جملات او به خود بیا... آه می بینی که چطور واژه های یک زن می تواند التیام بخش هر زخمی باشد.