نویسنده : ماسیمو گراملینی ،کیارا گامبراله ترجمه : آ.و.آذرمسا این کتاب روایتگر داستانی است پیرامون زنی که در آستانه چهل سالگی قرار دارد، زنی که پس از ناکامی در زندگی زناشویی اش و شکست هایی که متحمل شده است تصمیم می گیرد به فرشته نجات زندگی اش نامه ای بنویسد، هرچند از این که پاسخی دریافت کند نا مطمئن است؛ او قدم در مسیری می گذارد که رفته رفته ابعاد شخصیتی اش را برایش آشکار می کند، اشتباهاتش را یادآور می شود، بعدی دیگر از جهان را پیش چشمش آشکار می سازد و برای بازسازی زندگی اش آماده اش می کند. گزیده ای از کتاب : در ابتدا همه ما یکی بودیم، فاصله ای بینمان نبود، افکارمان از هم جدا نبود و همه یکپارچه بودیم. هنگامی که اولین ارواح از اصل جدا گشتند و به زمین فرستاده شدند، جستجو برای بازگشت به تکامل آغاز گردید. تنهایی اولین درد شد و اولین آرزو، مصاحبت با مونس شد. گویی آدمی به دنبال چیزی برای کامل شدن بود و چون ماهیتش را به خاطر نداشت، آن را «نیمه گمشده» خود نامید و به جستجوی آن پرداخت. اولین و متداول ترین آن ها روح های هم ریشه است، یعنی دو روح که از خواص روحی مشابه بهره می برند. یک هدف، یک آرزو و یک عشق مشترک دارند. احساساتشان، غصه خوردن هایشان، لذت بردن هایشان، شبیه هم است. هرکدام به دیگری حسی خوب، اطمینان بخش و تعلق داشتن می دهند. در کنار یکدیگر احساس راحتی بسیار می کنند و به یکدیگر وابستگی عاطفی دارند. …تمایل به ماندن در محیطی گرم و صمیمی، دو روح مشابه را وادار می کند تا برای مدتی با هم بمانند ولی بعد از اندکی که به نوبت به هم انرژی دادند، می بینند که باید از هم جدا شوند. عشق ولتاژ بالایی از انرژی های مخلوط است و این ولتاژ بالای عشق است که آن را از یک دوستی معمولی متفاوت می سازد.