نویسنده : آلیس هافمن ترجمه : فرمهر منجزی داستانی سحرآمیز و جادویی از دختری دوازده ساله به نام توویگ. او و مادرش که زمانی زیباترین دختر شهر بوده رازی را در دلشان پنهان کرده اند که باعث می شود از ارتباط با مردم دوری کنند و همین اتفاق اهالی شهر کوچکی را که در آن زندگی می کنند به این فکر انداخته که آن ها افاده ای هستند. به تازگی در همسایگی خانواده فاولرها در خانه ای که برای سال ها متروکه مانده بود افراد جدیدی ساکن شده اند، در منزل جادوگری که سال ها پیش دلشکسته شهر را ترک کرده است. جولیا دختر همسایه جدید است، شاید او بتواند به کمک توویگ بیاید تا طلسم بدشگونی را که از دویست سال پیش گریبان این خانواده را گرفته بشکنند و دوستان خوبی برای یکدیگر باشند. گزیده ای از کتاب : جولیا درباره برادرم می دانست. وارد جنگل شدیم و جایی خلوت پیدا کردیم که می توانستیم با هم حرف بزنیم. اولش به سختی می توانستم نفس بگیرم. نمی دانستم شریک شدن رازم با کس دیگری چه حسی خواهد داشت. حتی نمی دانستم آیا می توانم این کار را بکنم یا نه. نوری که از میان درخت ها می آمد، زرد رنگ بود. دور و برمان پر بود از گل های وحشی و سرخس های باز شده. حسابی تا دورها رفتیم، تقریبا تا نزدیکی های لانه های جغدها، جایی که هیچ وقت بدون برادرم نمی توانستم پیدایش کنم. مثل همیشه احساس می کردم جغدها با دقت ما را تماشا می کنند. آن قدر همه جا ساکت بود که فکر کردیم باید در گوشی حرف بزنیم، برای همین آرام حرف زدیم. همین که جولیا شروع به حرف زدن کرد، از اینکه یک نفر دیگر هم هست که حقیقت را می داند آرامش عظیمی به سراغم آمد…