(جشن عروج ارواح مردگان به عالم زندگان) نویسنده : علی بلوکباشی چهارشنبه سوری یکی از رسوم و آیین های کهن ایرانیان است که امروزه با تغییرات بسیاری مواجه شده است؛ مناسک، آداب، حرکات نمادین آن و خود این جشن ریشه در باورهای قدیمی دارند و از اسطوره ها برخاسته اند. کتاب پیش رو به رمز گشایی و تحلیل برخی از حرکات نمادین این رسم پرداخته و آن را از جنبه های گوناگون مورد مطالعه قرار داده است. گزیده ای از کتاب : از شاخص ترین کنش های آئینی–سنتی عمومی در وداع از سال کهنه و آلودگی کهنگی سال و استقبال از سال نو و جشن نوروز، آداب پاکسازی و تطهیر فضای مکانی زیست در روزهای پایانی ماه اسفند بوده است. در گذشته، ایرانیان عمل تطهیر و پاکسازی را تا پیش از آغاز دهه فروردگان، زمان نزول فروهرها و بازگشت روان مردگان به زمین انجام می دادند. پس از گرایش ایرانیان به اسلام و رواج هفته در تقویم ایران اسلامی و باور به شوم بودن چهارشنبه آخر سال در فرهنگ عامه، مردمی که به شومی چهارشنبه باور داشتند، برای این که آلودگی های سال کهنه با شومی این روز نیامیزد و زندگیشان را در سال نو خطرآفرین و زیانبار نسازد، پاکسازی محیط زیست و زدودن پلشتی ها از خود و اشیای مادی و دام و حیوانات را از برنامه های بایسته زندگی روزمره تا پیش از فرارسیدن آخرین چهارشنبه سال می انگاشتند. برای پاکسازی و تطهیر به اعمال گوناگونی مانند پلشت زدایی، آتش افروزی و آب پاشی که بیشتر جنبه نمادین داشتند، می پرداختند…