نویسنده : شهریار وقفی‌پور نویسنده ی کتاب پیش رو با تکیه بر نظریه انتقادی و بهره از اندیشه های پزشک و روانکاو نامدار فرانسوی، ژاک لاکان، به ارائه ی قطعاتی روان کاوانه در باب هنر مدرن همچون: بیگانگی، هراس، بی خانمانی، ماخولیا، روان پریشی و… می پردازد. گزیده ای از کتاب : مشخص ترین وجه ممیزه ی ماخولیا از ماتم و سوگواری را باید در ارتباط با ابژه دانست؛ به عبارت درست تر، در ماخولیا ما با اندوه و تالمی انتقال ناپذیر و برزبان نیامدنی روبه روییم، اینکه فرد ماخولیایی در اندوه خویش غرقه است و نمی تواند آن را به قلمرو اجتماعی/ نمادین بکشاند؛ چراکه درواقع، در ماخولیا فرد در جهانی پیشااودیپی به سر می برد و هنوز به جهان نمادین وارد نشده است؛ به عبارتی، در سوگواری فرد یا سوژه با ابژه رویاروی است، حال آنکه در ماخولیا، فرد (که گرفتار فرایندهای اولیه است) با «چیز» سروکار دارد.