نویسنده : سمیرا سیدی نارگل دختری تنها و رنج کشیده با ظاهری محکم و استوار است که در پی عمل کردن به وصیت نامه ی مادربزرگش برای نگاه داشتن مهمان سرا و یافتن گنج پنهان، تلاش می کند. اما در راه رسیدن به خواسته اش باید سختی های بسیاری را تحمل کند، از همه مهمتر رو در رو و درگیر شدن با عشق قدیمی اش که هنوز هم به او تعلق خاطر دارد. گزیده ای از کتاب : چسبیده به آخرین نرده ی حرم دست در جیب، کنار خانه ای آشنا ایستاد، یک دست را از جیب بیرون کشید و روی در چوبی گذاشت، نگاه دل تنگش پر کشید و به شاخسار عور درختان داخل کوک خورد. درخت انار مهمان سرا را بهتر از همه می شناخت، صاحبش بود، مال او بود، به نامش بود. آرزو کرد کاش کلید داشت و وارد مهمان سرا می شد و کنار درخت انارش می نشست، برگ و شاخه هایش را نوازش می داد و او نازکشانه اناری مهمانش می کرد. آن محیط بوی کودکی اش را می داد، بوی مادرجان، آقا بزرگ…. بوی محبت!