ایوان تورگنیف، رمان «پدران و پسران» را، که از مهم‌ترین آثار قرن نوزدهم به شمار می‌رود، در سال 1862 نوشت. در این رمان نیز مانند دیگر آثار تورگنیف عواطف، عادات، خصوصیات اخلاقی و عقاید آزادیخواهانه‌ی دهقانان با توصیف زیبایی طبیعت همراه می‌شود. آرکادی جوان بعد از فارغ‌التحصیل شدن از دانشگاه به همراه دوست پوچ‌گرایش «بازاروف» به منزل پدری‌اش بازمی‌گردد. بازاروف پزشک جوانی است که مانند نسل اصلاح‌طلبش با همه‌ی سنت‌ها مخالف است و در تقابل سنت و مدرنیته دست و پا می‌زند و شخصیت تاثیرگذاری دارد. در این داستان پدران نماد نسلی محافظه‌کار و سنت‌گرا بوده که اصلاحات در آنها به کندی رخ می‌دهد یا هرگز اتفاق نمی‌افتد و پسران نماد نسلی دیگر هستند که در جدال با مکتب مخالف خود - یعنی پدران - می‌باشند.