آلبر کامو، فیلسوفِ داستان‌نویس و نمایشنامه‌نویس، برای اکثر ایرانیان هم آشناست و هم غریب. آشناست، چون بسیاری حداقل نام او و آثارش را شنیده‌اند و شاید چیزهایی هم در مورد زندگی و افکار او خوانده باشند یا کتابی از او را ورق زده باشند. غریب است، چون شاید بسیاری آن‌طور که باید در زندگی و افکار و آثار او دقیق نشده و تأمل نکرده‌اند. روزگار کامو جایی بین این دو گروه است. یعنی هم به آن بسیاری که خیلی با کامو آشنا نیستند اطلاعات مفید و مختصری ارائه می‌دهد و آن‌ها را با زندگی و افکار و آثار کامو آشنا می‌کند، هم به سبب نگاه نویی که به کامو دارد آن بسیاری را که خیلی در افکار و آثار کامو دقیق نشده‌‌اند به این سو می‌کشاند که از منظری دیگر به کامو و آثار او توجه و البته تأمل کنند. مخاطب روزگار کامو هر دو گروه مذکور است و هر کسی از ظنّ خود می‌تواند یار او باشد.