چند قرن پیش سقراط خیلی کوتاه و مختصر و البته سربسته تمام حکمت را در جملۀ معروفِ «خودت را بشناس» خلاصه کرد. پس از او اندیشمندان بسیاری تلاش کردند این جمله را تفسیر کنند و به‌عبارتی به ما یاد بدهند که اولاً «چگونه خودمان را بشناسیم» و ثانیاً و مهم‌تر از آن اینکه «چگونه این خودشناسی را در زندگی روزمره‌مان و در افکار و رفتارهای ریز و درشتمان به کار بگیریم». یکی از این اندیشمندان آلن دوباتن است که در این کتاب کوتاه و خواندنی راه‌ها و روش‌های خودشناسی را به زبانی بسیار ساده ارائه کرده و سعی کرده است همچون راهنمای سفر دستمان را بگیرد و یاری‌مان بدهد که در گشت‌وگذار در پیچ‌وخم‌های ذهنمان گُم نشویم. به کمک راه‌ها و روش‌هایی که دوباتن در اختیارمان گذاشته است نه‌تنها می‌توانیم خودمان را بهتر و بیشتر بشناسیم، بلکه در پی این خودشناسی می‌توانیم عواطف و ذهنیاتمان را مدیریت کنیم و در نتیجه زندگی‌مان را بهبود ببخشیم. و کیست که مقصد و مقصود تمام تلاش‌هایش چیزی جز همین «بهبود بخشیدن به زندگی‌اش» باشد؟