جان ویلیامز در رمان «استونر»، بر آن است تا خواننده را در جریان زندگی استونر از زمان تولدش در مزرعۀ پدری در سال ۱۸۹۱، تا مرگ او در روزی آفتابی در شصت و پنج سال بعد قرار دهد. ویلیامز از خوانندگانش می‌خواهد ارزش این زندگی توصیف‌شده را ارزیابی کنند. برای بسیاری از کسانی که در سطح کالج‌ها به تدریس مشغول هستند، مطالعۀ «استونر»، در پنجاه‌سالگیِ انتشارِ کتاب، تجربه‌ای غریب و طعنه‌آمیز است، زیرا دنیای آموزش عالی، آنگونه که در «استونر» توصیف شده است، به سختی با شرایط فعلی شباهت دارد. مگی دوئرتی، استاد جوان ادبیات در دانشگاه هاروارد، نگاهی مقایسه‌ای به وضعیت آموزش عالی در رمان استونر و دانشگاه‌های امروز می‌کند.