جریان فلسفی که اکنون به نام فلسفه‌ی اگزیستانس شناخته می‌شود شاید تنها جریان فکری باشد که برخلاف جریان‌هایی چون امپریسم و راسیونالیسم، فیلسوفانی را در خود جای داده که از جهات گوناگون با یکدیگر اختلاف اساسی دارند، در یک سوی این جریان کی‌یرکگور به‌عنوان یک الهی‌دان قرار دارد که تمام تکیه و اصرارش بر ایمان است و در سوی دیگر سارتر قرار گرفته که اندیشه‌های الحادی او آنچنان روشن و واضح است که نیازی به توضیح ندارد و در میانه‌ی این جریان نیز هایدگر و یاسپرس قرار دارند که مسیحیانی معتقدند و نه دین‌ستیزانی مصمم. یاسپرس در توضیح فلسفه‌ی اگزیستانس می‌نویسد: «آن گونه اندیشیدن است که به یاری آن انسان می‌کوشد تا وجود خود را به دست آورد. این اندیشیدن با آنکه از دانش‌های خاص بهره می‌برد ولی از آن‌ها فراتر می‌رود چون که در پی شناخت موضوع‌ها نیست، بلکه در پی روشنگری اگزیستانس انسان اندیشنده است.»