گزیده‌ای از شعرهای دو دهه اخیر محمود درویش، که در دو بخش تنظیم شده است، بخش نخست منتخبی است از چهار مجموعه‌ی شعر او و عمده‌ی شعرهای این بخش شعرهای کوتاهند. بخش دوم کتاب «وضعیت محاصره» (2002) است که ساختی منظومه‌وار و مبتنی بر تداعی‌های آزاد انسانی در محاصره دارد؛ انسانی که در لابه‌لای حصارها چشم می‌گرداند، هم به افق‌های آن سوی حصارها می‌اندیشد، هم دلتنگی‌ها و ملامت‌های پیرامون را واگویه می‌کند، در متن مرور رویاها، گاه در حاشیه‌ی احضار خاطره‌ها، گاه در مکالمه با ارواح شهیدان و گاه در خطاب به دشمن و دعوت به رهایی از حکمت تفنگ. از این رو فرم حاکم بر این منظومه، برخاسته از تشویق طبیعی زندگی در محاصره است.