نویسنده : کرول پیتمن ترجمه : محمود راسخ‌افشار آیا وظیفه شهروندان این است که به علت منافعی که دولت برایشان دارد از آن اطاعت کنند؟ نظریه پردازان لیبرال همیشه تاکید دارند که به سود فرد است که از دولت لیبرال تبعیت کند و وظیفه سیاسی را مناسبات عمودی میان هر یک از شهروندان و دولت ارائه کرده اند. اما به عقیده خانم کَرول پِیتمن‏ در کتاب مسئله ‏ى وظیفه ‏ى سیاسى‏( نقدى بر نظریه‏ ى لیبرالى وظیفه ‏ى سیاسى‏) فایده ‏باورى مکانیسمى براى وساطت میان مطالبات نفع شخصى و مطالبات ‏دولت فراهم نمى‏ آورد چرا که از چشم ‏اندازى تجریدى و صرفا فردگرایانه و مالکیت طلب ارائه ‏ى شرحى ‏منسجم از پیوندهاى اجتماعى که زمینه‏ ى فردیت، توده‏ ى مردم و خلاقیت ‏اجتماعى و سیاسى باشد غیر ممکن است. پیتمن از دموکراسی مشارکتی یا خودمدیریتی دفاع می کند که از چشم ‏اندازى دموکراتیک ‏و نه لیبرالى، با حفظ خودمختارى همه افراد را توانا مى‏ سازد تا به‏ طور سیاسى داورى کنند و به عنوان شهروندانى که باید وظایف سیاسى‏ خویش را خود ایجاد کنند و انجام دهند، نقشى تمام‏ عیار و فعال ایفا نمایند. به نظر کَرول پِیتمن‏ این دیدگاه دموکراتیک که وظیفه‏ى «سیاسى» را مناسباتى افقى میان شهروندان تلقى‏ مى‏ کند مستلزمِ ‏جماعتى سیاسى است که ایستا نباشد، یعنى انجمنى سیاسى تشکیل یافته از انجمن ‏هاى سیاسى بسیارى. اعضاى این جماعت شهروندانى هستند که درانجمن‏ هاى سیاسى متعددى عضوند که از طریق روابط افقى و چندجانبه ‏ىه ‏وظیفه ‏ى سیاسىِ خودخواسته با یکدیگر پیوند خورده ‏اند. خصوصیت اساسى این بازنگرىِ دموکراتیکىِ امر «سیاسى» این است که امر «سیاسى» دیگر جدا از زندگىِ روزمره انگاشته نمى‏ شود. حوزه ‏ى سیاسى یک بُعد است، بُعد اشتراکىِ زندگىِ اجتماعى در کلیت آن. حوزه ‏ى سیاسى آن عرصه‏ ى هستى ‏اجتماعى است که در آن شهروندان با یکدیگر به‏ طور خودخواسته همکارى و از زندگىِ مشترک و تعهدات مشترک خویش حفاظت مى کنند. و به همین دلیل است که پیتمن این شعار مردم پسند را مفید می داند: امر شخصی امر سیاسی است.