نویسنده : احمدرضا بهنیافر این کتاب به طور کلی به تاثیرگذاری ایرانیان به مظاهر تمدنی شمال هند در قرون هشتم تا دوازدهم هجری قمری می پردازد. موقعیت جغرافیایی هند، تمدن و مظاهر آن، دولت های اسلامی شکل گرفته در بخش شمالی این کشور، دلایلی که باعث جذب مهاجران ایرانی به این منطقه شد، معرفی انسان های صاحب منصب هم چون سیاستمدران،پزشکان، شاعران و ادیبان و تاثیراتی که بر شبه جزیره هند داشتند و نقش بسزای ایرانیان در آشنا سازی ساکنین شمال هند با فرهنگ و تمدن ایرانی- اسلامی که موجب رسوخ و گسترش بیش از پیش این فرهنگ میان آنان گشت، مطالبی است که در کتاب حاضر در قالب 5 فصل مورد بررسی قرار گرفته است. گزیده ای از کتاب : اوده خاستگاه و محل زندگی شخصیت های برجسته مسلمان بود و گسترش فرهنگ اسلامی در این منطقه در دوران حکومت نوابان شیعه مذهب به اوج خود رسید. به طوری که آنان بخشی از شهرت خویش را از راه توجه به اهل مذهب، علم، ادب و هنر به دست آوردند و دربار ایشان جایگاه مشاهیر برجسته ای چون سراج الدین علی متخلص به آرزو، اشرف علی خان متخلص به فغان، میرزا محمد رفیع سودا شاعر و نویسنده ی اردو و فارسی زبان سید محمد بلگرامی و هاریچان داس نویسنده ی چهارگلزار بود که از دهلی و دیگر نقاط هند به آنجا مهاجرت می کردند.