نویسنده : موبد رستم شهزادی «برگردان گات‌ها»، ترجمه‌ای است از مهمترین و کهن ترین بخش اوستا «گات‌ها» از کهن‌ترین و سپنتاترین بخشهای اوستا محسوب میشود که از خود «اشو زرتشت» به یادگار مانده است. «گات‌ها» جمع «گات» به معنی «سروده» یا «شعر» و «گفتارِ منظوم» است که درزبان پهلوی به «گاس» تبدیل شده و به فارسی آن را «گاه» میگوییم. این واژه در علم موسیقی امروزی ایران هنوز بصورت « گاه» به معنی «آهنگ» یا «نُتِ موسیقی» باقی مانده، مانند سه گاه و چهارگاه. او در این بخش به اهمیت گات‌ها اشاره دارد و می‌گوید که گات‌ها به پنج بخش تقسیم میشوند که نام هر یک از آنها و همچنین بخش‌های دیگر اوستا در این قسمت آورده شده است. بخش بعدی کتاب را پیش‌گفتار تشکیل داده است. نگارنده در پیش‌گفتار به پیدایش «اشو زرتشت» و آمادگی زمینه ظهور آن اشاره دارد و به نقل از یکی از بخش‌های باستانی کتاب‌های هندوان در این‌ باره می پردازد. بخش دیگر کتاب به جدول نشانه‌های اوستایی اختصاص دارد که به دنبال آن بخش اصلی کتاب ــ که همان برگردان پنج بخش گات‌ها‌ست ــ آغاز میشود. «اهنود گات»، «اشتود گات»، «سپنتمد گات»، «وهوخشتر گات» و «وهیشتوایشت گات» از جمله پنج بخش اصلی گات‌ها هستند که هر کدام به چند «هات» تقسیم میشوند. بخش‌های پایانی کتاب به یادداشت‌ها، نمایه‌ای از زمینه‌های گوناگون در گات‌ها و نام دهشمندان مربوط میشود.