نویسنده : رضا درگاهی‌فر عارفان حقیقی در برابر خدای متعال خود را به شمار نمی آورند و هرگز به سوی خود دعوت نمی کنند، از طرفی یکی از مشخصه های عارفان دروغین، خودبزرگ بینی و دعوت به سوی خود است. اینان غالباً خود را واجد کرامات و قدرتهای فوق العاده نشان می دهند. به شیوه های گوناگونی سعی می کنند به مخاطبان و مریدان خود بباورانند که ولی نعمت و صاحب اختیار آنان هستند. البته گاهی کارهای خارق العادهای نیز انجام می دهند که همین مسأله باعث فریب بسیاری از افراد ساده لوح می شود...