نویسنده : ابوالقاسم فردوسی فردوسی را می توان احیاگر زبان فارسی دانست. او تاریخ، فرهنگ و ادبیات فارسی را روحی دوباره بخشید و به جهت اثر حماسی گرانقدری که از خود به جای نهاد به مقام، عظمت و جایگاهی والا در میان ایرانیان و شعر و ادب پارسی دست یافت. در این مجموعه زندگی نامه ای از شاعر ارائه شده، کلیات شاهنامه جای گرفته و تغییراتی که در عبور از سال ها بر آن واقع شده، بیان گردیده است. گزیده ای از کتاب : بدین داستان نیز شب برگذشت سپهر از بر کوه تیره بگشت که از پیش با شاه ایران چه کرد ز گردان ایران برآورد کرد نشست از بر تخت سودابه شاد ز یاقوت و زر افسری بر نهاد پر از بند سودابه کاو دخت اوست نخواهد همی دوده را مغز و پوست همه دختران را بر خویش خواند بیآراست و برتخت زرین نشاند بپاسخ سیاوش چو بگشاد لب پری چهره برداشت از رخ قصب چنین گفت با هیربد ماه روی کز ایدر برو با سیاوش بگوی بدو گفت خورشید با ماه نو گر ایدوت که بینند برگاه نو که باید که رنجه کنی پای خویش نمایی مرا سرو بالای خویش نباشد شگفت ار شود ماه خوار تو خورشید داری خود اندر کنار