نویسنده : سعید طباطبایی این کتاب را میتوان به نوعی گزیده آثار طباطبایی به حساب آورد؛ چرا که مجموعه‌ای از آثار سه دوره مختلف کاری اوست؛ به همین دلیل میتوان تفاوت‌های سبکی محسوسی را میان داستان‌های کتاب مشاهده کرد. ترتیب چینش داستان‌های کتاب از آخر به اول است که به این ترتیب، هر چه به انتهای کتاب نزدیک‌تر میشویم، تاریخ نگارش داستان‌ها قدیمیتر است. این داستان‌ها ممکن است در نگاه اول با معیارهای داستان‌نویسی کلاسیک همخوانی نداشته باشند؛ اما با کمی دقت بیش‌تر میتوان عناصر داستان کلاسیک را با اجرایی جدید در آن‌ها بازشناسی کرد. مثلا اگر به دنبال دیالوگ در این داستان‌ها بگردیم، در بسیاری از آن‌ها چنین چیزی را پیدا نمیکنیم؛ اما با توجه به این‌که داستان‌های فاقد دیالوگ از زاویه دید اول شخص نوشته شده‌اند، میتوان آن‌ها را یک مونولوگ بلند به حساب آورد که خود گونه‌ای از دیالوگ‌نویسی است. به همین ترتیب، طرح و توطئه داستان‌ها نیز در بسیاری موارد مبتنی بر غیاب است؛ به این معنی که اتفاق داستانی حول محور کسی یا چیزی شکل میگیرد که یا در داستان غایب است، یا به طور کلی زاییده ذهن راوی است. به این ترتیب، غیاب یک شخصیت یا یک شیء و جست‌وجوی ردپای او در داستان به ایجاد اتفاق داستانی منجر میشود. اگر چه سعید طباطبایی داستان‌نویس متفاوتی است؛ اما داستان‌های این مجموعه ویژگیهایی دارند که میتواند آن‌ها را نزد جامعه کتاب‌خوان کشور محبوب کند. در واقع در این مجموعه از این نویسنده داستان‌هایی گزینش شده‌اند که قابلیت ایجاد ارتباط با مخاطبان بیش‌تری را داشته باشند.