ترجمه و تالیف : مالک حسینی برشی از متن: حکمت در فرهنگها و دوره‌های کاملاً متفاوت جزو مفاهیم بنیادیِ نوعی مواجهۀ فراگیر با هستی به شمار می‌آید، مواجهه‌ای که هم نظری است و هم عملی. معمولاً از حکمت فقط به صورت مفرد سخن می‌رود. برخلاف اسطوره که هویت‌ساز است، حکمت سرشتی فرافرهنگی و جهانی-انسانی دارد. حکمت دانشی ممتاز است که از سویی بر تجربۀ انسانی مبتنی است؛ از سوی دیگر بر منشأ الهی آن تأکید می‌شود. حکمت آنجا که فلسفه از آن نشئت می‌گیرد، موضوع فلسفه می‌شود. مفهوم‌پردازیِ فلسفیِ حکمت، همزمان پرسش از مفهومِ فلسفه هم هست. این امر اولین‌بار، تا آنجا که از تاریخ این مفهوم درمی‌یابیم، در یونان قدیم روی می‌دهد که به نوبۀ خود با سنّتهای حکمیِ خاور نزدیک پیوستگی تنگاتنگی دارد. اینجاست نقطۀ عزیمتِ تعریفِ فلسفی مفهوم حکمت که، در سیر تاریخی، سنّتهای حکمی دیگر نیز در حد اهمیت فلسفی‌شان در آن وارد می‌شوند. دربارۀ کتاب: حکمت موضوعی آشنا و بلکه مکرر برای اهل فکر و نظر ماست، اما به نظر می‌رسد که جای پژوهش شایستۀ این مفهوم در زبان فارسی خالی باشد و ما از تحقیقات وسیع و عمیقی که خصوصاً در سه دهۀ گذشته در این زمینه صورت گرفته است آگاهی چندانی نداشته باشیم. کتاب حکمت: چند رویکرد به یک مفهوم تمهیدی برای رفع این کاستی است و ارائه‌دهندۀ تصویری جامع از موضوع حکمت از منظرهای دین، فلسفه، اخلاق و روان‌شناسی.